<title_newspaper="Życie Warszawy">
<title_article="Piewca wielkich chwil swego narodu">
<author_1="Jerzy Pytlakowski">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="3">
<date="1951-03-07">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Aleksy Tołstoj, zmarły dnia 23 lutego 1945 roku, wielki pisarz radziecki, jest niecodzienną postacią w historii literatury Kraju Rad. Związany mocno z tradycjami realistycznego piśmiennictwa swej ojczyzny, w okresie rewolucji i socjalistycznego budownictwa stał się czołowym twórcą radzieckim.
Dzisiaj A. Tołstoj jest jednym z najpopularniejszych pisarzy nie tylko w ZSRR, lecz także poza jego granicami.
W Polsce jeszcze w okresie przedwojennym — mimo ogromnych utrudnień czynionych przez ówczesne polskie sfery rządzące wszystkiemu, co mogło w świetle prawdy przedstawić istotę przemian rewolucyjnych w Związku Radzieckim — dzieła A. Tołstoja dotarły do rąk polskiego czytelnika.
Największą poczytność osiągnęły dwa cykle powieściowe: „Piotr I-szy” i „Droga przez mękę”.
„Piotr I-szy” to wielkie, niestety niedokończone, dzieło życia pisarza. Śmierć przerwała prace nad trzecim tomem cyklu, który postawił na czele swych pisarskich zamierzeń.
W powieści tej Tołstoj z wielką wiedzą i artyzmem odmalowuje epokę rządów cara Piotra I-go, oddając twórczo i wiernie charakter polityczny tamtego okresu, jego przełomowość dla Rosji i przede wszystkim stawiając przed czytelnikiem postać Piotra, jako człowieka i męża stanu.
Tołstoj tworząc epos historyczny potrafił nawiązać do osiągnięć dawnej wielkiej epiki, w pierwszym rzędzie rosyjskiej. Przyswoił sobie jej szerokie zainteresowania. Umiał, podobnie jak jego wielki poprzednik, Lew Tołstoj w „Wojnie i pokoju”, ogarnąć w ramach jednego dzieła oraz szczegółowo przedstawić szeroki wycinek dawnej rzeczywistości. Równocześnie zdołał przejąć współczesne zdobycze artystyczne, przede wszystkim w zakresie ujmowania ukazywanych postaci, ich psychologicznego i społecznego pogłębienia. Najważniejsze jest jednak to, że A. Tołstoj wypracował całkowicie współczesny światopogląd. Spoglądał on w przeszłość w konkretnym celu służenia teraźniejszości i przyszłości, demonstrując w ten sposób nowy, postępowy w formie i treści styl powieściowy pisarstwa historycznego.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>